سلام خدمت همه دوستان خوبم

اول از همه از همه شما عذر خواهى ميكنم كه دير به دير به وبلاگ هاى شما سر مى زنم تو اين مدت مشكلات فكرى و جسمى زيادى داشتم اول اينكه هفته پيش جراحي داشتم و حالا كمي حالم بهتره و مي تونم پاى كامپيوتر بشينم ولى همين حالا هم خنده هم برايم مضر است و تازه بعضى دوستان هم رعايت كه نمى كنند جك هاى خنده دار كه حالا تعريف مى كنند ، اين از مشكل جسمى ، اگه از حالم بپرسيد ، خوبم و شكر خدا هر روز بهتر مى شوم

هفته گذشته كلا هفته خوبي نبود

تصادف اتوبوس كاركنان پتروشيمى شيراز كه متاسفانه ده نفر از همكارانمان در دم جان باختند و حالا همه بچه ها ناراحت هستند و دل و دماغ كار كردن هم ندارند

كاركناني كه جان سالم به در بردند كه توان حرف زدن هم فعلا ندارند خدا به خير كند ...

براى شادى روح آن عزيزان فاتحه اى  بخوانيد

خيلى ببخشيد كه از موضوع اصلى وبلاگ كه براي كودكان است در اين پست چيزى ننوشتم در انتها داستاني كوتاه از يكى از دانش آموزان مدرسه راهنمايى شاهد را كه در روزنامه خبر جنوب چاپ شده
را برايتان قرار مي دهم

لبخنده فاطمه !...

امروز يك شاگرد جديد به كلاس ما اضافه شد اسم او فاطمه است ، درس فاطمه خوب نيست و هميشه نمره بد مى آورد معلم به او مي گويد تنبل ، معلم مي گويد دانش آموز تنبل زحمات معلم را به هدر مي دهد ، فاطمه گريه مى كند ولى كسى گريه او را نمى بيند

زمان امتحان فاطمه به من نگاه مي كند مي دانم كه دلش مي خواهد جاى من باشد

من درسم خوب است و هميشه نمره بيست مى  گيرم

زنگ تفريح است بچه ها بستنى مى خرند ولى فاطمه پول بستنى ندارد كه بستنى بخرد ولى من پول دو بستنى را دارم دو تا مي خرم و يكي را مي دهم به او

حالا فاطمه لبخند مي زند ، لبخند فاطمه از بستنى شيرين تر است

نزديك شدن به سال تحصيلي، دغدغه‌اي ديگر براي مهاجرين مقيم ايران

۵ سنبله ۱۳۸۸ ساعت ۱۵:۴۱

منبع : خبرگزاری صدای افغان(آوا) – مشهد مقدس

هزينه‌هاي دريافتي در خصوص تحصيل، بسيار اندك و ناچيز است اما بسياري از مهاجرين حتي از پرداخت اين هزينه‌هاي اندك نيز عاجزند .

او هنوز سن و سالي ندارد، عمده‌ترين دغدغه‌هاي او تا چندي پيش شايد داشتن اسباب بازي‌هاي كوچك و بزرگ بود و بازي كردن با هم سن و سالان خودش.
آرزوهايش هنوز بزرگ نيست و از ديوارهاي اطاق تاريك و نمناك 12 متري آنها فراتر نمي رود، اما او تنها فرزند خانواده نيست و علاوه بر او چند دختر و پسر قد و نيم قد ديگر هم بر سر سفره آنها مي نشينند و پدر بايد مخارج زندگي و تحصيل آنها را هم فراهم كند، كاري بسيار مشكل و دستمزدي بسيار اندك كه بايد علاوه بر تامين ساير مخارج زندگي همچون كرايه خانه، آب، برق، تلفن و گاز، گره از مشكلات تحصيلي فرزندان او نيز بگشايد.
پدر و مادر سن و سال چنداني ندارند اما وجود مشكلات فراوان در زندگي مهاجرت، چهره‌ي آنها را بسيار بزرگتر از حد واقعي نشان مي دهد و هر سال قبل از شروع سال تحصيلي نگراني آنها چند برابر مي شود و انديشيدن در خصوص اين كه آيا امسال فرزندان آنها مي توانند به تحصيل خود ادامه دهند يا نه؟ و اينكه آيا آنها مي توانند از پس پرداخت مخارج تحصيل فرزندان خود برآيند، ذهنشان را آزرده خاطر مي كند.
آينده براي علي كه امسال شايد بتواند در صنف اول مشغول به تحصيل شود چندان روشن و رضايت بخش نيست و مسئولان كشور ميزبان هم هنوز براي سال تحصيلي جديد تصميم گيري نكرده‌اند.

حالتون که خوبه

امیدوارم که اینطور باشه و در کنار خانواده خوش و سرحال باشید

فکر کنم حدود دو هفته ای است که آپ نکردم که دو تا دلیل داره ، یکی اینکه می خواهم از این به بعد یک تغییرات جالب تو وبلاگ بدهم دوم اینکه این دو هفته موضوع جالبی پیدا نکردم هر چند که همه موضوعات

اطرافمان می تواند جالب باشه

پست این دفعه با پست بعدی ارتباط داره و این یکی از تغییراته که پست های این وبلاگ با نظرات شما ارتباط داره به این صورت که سوالی طرح می گردد و نظرات مفید شما به عنوان پاسخ در آپ بعدی قرار داده می شود

امید وارم که با نظرات و انتقادات خودتون این وبلاگ را کمک کنید

به من بگو چرا... ویدئو را اینجا ببینید

عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم،
همان یک لحظه اول،
که اول ظلم را می دیدم از مخلوق بی وجدان ،
جهان را با همه زیبایی و زشتی ،
بر روی یک دگر ، ویرانه می کردم.
عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم،
که در همسایه ی صدها گرسنه ، چند بزمی گرم عیش و نوش می دیدم،
تحسین نعره ی مستانه را خاموش آندم،
بر لب پیمانه می کردم.
عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم،
که می دیدم یکی عریان و لرزان ، دیگری پوسیده از صد جامه ی رنگین،
زمین و آسمان را
واژگون مستانه می کردم.
عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم،
نه طاعت می پذیرفتم،
نه گوش از بهر استغفار این بیدادگرها تیز کرده ،
پاره پاره در کف زاهد نمایان ،
سبحه صد دانه می کردم.
عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم،
برای خاطر تنها یک مجنون صحراگرد بی سامان
هزاران لیلی نازآفرین را کو به کو ،
آواره و دیوانه می کردم !
عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم،
بگرد شمع سوزان دل عشاق سرگردان ،
سراپای وجود بی وفا معشوق را ،
پروانه می کردم!
عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم،
به عرش کبریایی ، با همه صبر خدایی ،
تا که می دیدم عزیز نابجایی ،
ناز بر یک ناروا گردیده خواری می فروشد.
گردش این چرخ را
وارونه ، بی صبرانه می کردم.
عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم،
که می دیدم مشوش عارف و عامی ، ز برق
فتنه این علم عالم سوز مردم کش ،
به جزء اندیشه عشق و وفا ، معدوم هر فکری
در این دنیای پر افسانه می کردم.
عجب صبری خدا دارد!
چرا من جای او باشم:
همین بهتر که او خود جای خود بنشسته که تاب تماشای زشتکاریهای این مخلوق را دارد !
و گرنه من به جای او چو بودم.
یک نفس کی عادلانه سازشی ،
با جاهل و فرزانه می کردم.
عجب صبری خدا دارد!

 رحیم معینی کرمانشاهی

منبعو لینک اصلی مطلب :http://faribaneh2007.blogfa.com/8604.aspx

  RSS